Connect with us

Iordanis

Θετική ματιά για τις Σέρρες κι όχι …ζήλιες !

Published

on

Κάποιοι Δήμοι, γειτονικοί ή λιγότερο γειτονικοί, κατάφεραν κι έγιναν ξεχωριστοί και υποδειγματικοί χάρη στην επιμονή, στη συναίνεση και στην αγάπη, που είχαν ίσως οι δημότες τους παραπάνω από εμάς για τον τόπο τους.

Η στείρα άρνηση για ό,τι ξεκινά μια δημοτική αρχή γίνεται τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Χρειάζεται συμμετοχικότητα και ευρύτερη αποδοχή για να πάμε τον τόπο μας λίγο παραπέρα, λίγο ψηλότερα και να απομακρυνθούμε μιας διά παντός από τις έννοιες της μετριότητας και την αφάνειας.

Εάν αναλογιστούμε πόσα πράγματα έγιναν στο Δήμο Σερρών, που σήμερα τα χαιρόμαστε, τα απολαμβάνουμε, τα προβάλλουμε με υπερηφάνεια εν μέσω αντιδράσεων και ιαχών, τότε και μόνο τότε θα κινήσουμε τη «ρόδα της ανάπτυξης» και θα δώσουμε τα χέρια στο «καλό» και στην πρόοδο.

Πολλές φορές, η επίμονη αναφορά μας σε Δήμους που ξεχώρισαν  σε κάποιον τομέα μηδενίζει το έργο που γίνεται στο δικό μας Δήμο. Η συνεχής απαξίωση δεν βοηθά ούτε δημιουργεί πρόσφορο έδαφος στην εξέλιξη καινοτόμων οραμάτων.

Μικρός ήμουν αλλά θυμάμαι έντονα πόσο πολεμήθηκε η ιδέα της πεζοδρόμησης του κέντρου της πόλης μας. Αργότερα, θυμάμαι τις αντιδραστικές φωνές  για την κατεδάφιση της πρώην Δημοτικής Αγοράς. Στη συνέχεια, για τον υπόγειο χώρο στάθμευσης πίσω από τη Νομαρχία,  για το ΧΥΤΑ για το βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων, για το Αυτοκινητοδρόμιο και για τόσα άλλα, που ίσως τώρα να ξεχνώ. Όλα τα παραπάνω έγιναν μέσα από έντονες αντιδράσεις, μέσα από καβγάδες και δικαστικές αναφορές.

Σήμερα, τα απολαμβάνουμε, τα χαιρόμαστε, τα θεωρούμε «δικά μας» και καμαρώνουμε. Μικρότερη απαξίωση, μεγαλύτερη συναίνεση, λιγότερες αντιδράσεις, περισσότερη συμμετοχικότητα. Αυτά χρειάζονται για να γίνουν μεγαλόπνοα έργα στον τόπο μας και να τον καταστήσουν ξεχωριστό.

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Iordanis

Καλό ταξίδι στη συμμαθήτρια, συνάδελφο και φίλη Μαρία Γιακουμή

Published

on

By

Εντελώς ξαφνικά έφυγε σήμερα από κοντά μας η φίλη και συνάδελφος, Μαρία Γιακουμή. Η είδηση του χαμού της σόκαρε το δημοσιογραφικό (κι όχι μόνο) κόσμο των Σερρών και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά της. Η Μαρία ήταν ένας χαρούμενος, καλοσυνάτος και δοτικός άνθρωπος, πρόθυμη πάντοτε να βοηθήσει στη δουλειά, στους φίλους, στις παρέες. Εκείνο που τη χαρακτήριζε ήταν η αγωνιστικότητα και το πλατύ χαμόγελο, που χάριζε σε αυτούς που τη γνώριζαν καλά. Συμμαθητές στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών, φίλοι και αργότερα συνάδελφοι δημοσιογράφοι στον τηλεοπτικό σταθμό «TVS» μοιραστήκαμε για χρόνια προβληματισμούς, χαρές και στενοχώριες. Η Μαρία ήταν αισιόδοξος άνθρωπος και πάντα είχε να πει μία καλή κουβέντα για να σε βοηθήσει. 

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΡΙΑ. Κρατάμε τα χαμόγελό σου στη μνήμη μας.

Continue Reading

Iordanis

Καλό ταξίδι Δημήτρη Σιαμάγκα

Published

on

By

Ξαφνικά και αναπάντεχα χτύπησε ο θάνατος την πόρτα της ζωής του Δημήτρη Σιαμάγκα. Θρηνεί η εκπαιδευτική κοινότητα για το χαμό ενός άξιου τέκνου της.

Νεαρός ακόμη ήρθε στο Νομό Σερρών ως δάσκαλος και γρήγορα ξεχώρισε για τη σοβαρότητα, τη λογική, το πάθος του για προσφορά και τις καινοτόμες ιδέες του. Ακούραστος εργάτης της γνώσης δεν έπαψε ποτέ να εμβαθύνει στη μόρφωση και να διευρύνει τους ορίζοντές του. Διακρίθηκε και από τη θέση του Διευθυντή του 18ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών, που κατείχε τα τελευταία χρόνια. Τάχτηκε στο πλευρό του Δημάρχου Σερρών, Αλέξανδρου Χρυσάφη, πρωτοπόρος στην κίνηση της «Συμμαχίας Σερραίων», που δημιουργήθηκε.

Από τη θέση του Αντιδημάρχου Παιδείας στάθηκε στο πλευρό της εκπαιδευτικής κοινότητας βοηθώντας τα μέγιστα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, δίνοντας λύσεις σε κάθε πρόβλημα.

Άριστος οικογενειάρχης, σύζυγος και δάσκαλος. Ήθελε από κάθε θέση να προσφέρει. Οξυδερκής, συνέβαλε με κάθε τρόπο στην εξέλιξη της τοπικής κοινωνίας.

Νωρίς προδόθηκε από την καρδιά του ο Δημήτρης Σιαμάγκας αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στην τοπική κοινωνία.

Καλό ταξίδι Δημήτρη Σιαμάγκα …

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Iordanis

Όλα για τη γυναίκα . . . !

Published

on

By

Η ιστορία των πρωτόπλαστων θέλει τη γυναίκα σύντροφο και φίλη του Αδάμ ενώ στη σπαρτιάτικη κοινωνία η γυναίκα-μητέρα οδηγεί τα βήματα του γιου της με την επιταγή «ή ταν ή επί τας». Άλλοτε κρυμμένη μέσα στο σπίτι κι άλλοτε σε ρόλο αρχηγού, η γυναίκα προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στις επιταγές μιας κοινωνίας, που την ήθελαν να αντιπαλεύει με νοοτροπίες, έθιμα, ταμπού και προκαταλήψεις. Είτε ως Θεοδώρα, που στηρίζει, εμψυχώνει και συμβουλεύει έναν αυτοκράτορα Ιουστινιανό είτε ως Κλεοπάτρα, που η ομορφιά, η εξυπνάδα και η στρατηγική της γονατίζουν τα σχέδια ενός Πτολεμαίου, όπως κι αν τη δούμε, από όποια θέση κι αν ψάξουμε το ρόλο της στη ζωή μας, ένα είναι σίγουρο: ότι η γυναίκα είναι η ομορφιά της ζωής μας και από οποιαδήποτε θέση κι αν την έχουμε δίπλα μας είναι βάλσαμο.

Μάνα, αδερφή, φίλη, σύντροφος, ερωμένη, σύζυγος, συνάδελφος στη δουλειά και συναγωνίστρια στις διεκδικήσεις, η γυναίκα με τους πολλούς ρόλους της, κράτησε τη δομή της κοινωνίας κι αγωνίστηκε να κατακτήσει μια ισότιμη θέση με τον άντρα μέσα στη ζωή. Εκεί όμως, που το κάθε μέτρο σύγκρισης παύει να ισχύει, εκεί, που όλοι, οι υπόλοιποι ρόλοι μιας γυναίκας ωχριούν μπροστά του, εκεί που ο καθένας μας σκύβει ευλαβικά το γόνυ, είναι η μοναδικότητα που η φύση έδωσε στη γυναίκα χαρίζοντάς της τη δυνατότητα, Αυτή και μόνο Αυτή, να έχει το προνόμιο, τη χαρά, την ικανότητα, την ικανοποίηση να φέρνει στον κόσμο καινούριες ζωές, να κρατά τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους στα σπλάχνα της, να μετουσιώνει το σπόρο σε ζωντανό οργανισμό.

Γυναίκα-μάνα, η επιτομή της γυναικείας φύσης, η αγκαλιά που σβήνει όλους τους πόνους, η ματιά που συνοδεύει όλα τα βήματά μας, το λιμάνι και η καταφυγή στις φουρτούνες μας, η λέξη που μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή. Επίκληση για βοήθεια και παρηγοριά, λέξη που μπαίνει στα χείλη φτωχών και πλουσίων, φονιάδων, φυλακισμένων, ισχυρών και βασανισμένων, η λέξη «ΜΑΝΑ», που όλοι έχουμε κρυμμένη στο νου και την καρδιά μας.

Στη διαδρομή του χρόνου και μέσα από τους πολλούς ρόλους που είχε να υπηρετήσει η γυναίκα, έδωσε μάχες με τα κατεστημένα και τις νοοτροπίες, που την ήθελαν πίσω από τον άντρα, κάτω από αυτόν και υποχείριό του. Η γυναίκα απέδειξε πως έχει την ικανότητα να γίνει επιτυχημένη επιστήμονας, επιχειρηματίας, πιλότος, αξιωματικός του στρατού και της αστυνομίας, πλοίαρχος και οδηγός νταλίκας, ερευνήτρια, χειρουργός μέχρι και πρωθυπουργός. Κι όσο κι αν κάποιες κοινωνίες θέλουν τη γυναίκα κρυμμένη πίσω από μία μπούργκα, κι όσο κι αν ακόμη υπάρχουν κυκλώματα εκμετάλλευσης γυναικών, η γυναίκα έσπασε τα δεσμά της, απελευθερώθηκε, χάρισε τη θηλυκή σκέψη και την όμορφη παρουσία της, έδωσε χρώμα και νόημα στη ζωή. Κι αν κάποιοι θέλουν να εγκλωβίσουν την τιμή που της πρέπει σε κάποιες ημερομηνίες γιορτών και αφιερωμάτων, της γυναίκας της αξίζει να τη γιορτάζουμε καθημερινά με ένα «ευχαριστώ» που της οφείλουμε για τις χαρές που μας δίνει.

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος-Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Trending

Copyright © 2021 Karpouzakis. (mail: karpouzakisagd@gmail.com, tel.: 2321-307662)