Connect with us

Meet the teem

Πάσχα με αναμνήσεις από το χωριό

Published

on

Πάσχα στο χωριό δε θα κάνουμε ούτε και φέτος. Κι όμως, είναι αυτές οι αναμνήσεις που το Πάσχα στο χωριό το κάνουν μοναδικό. Μας λείπουν οι συγγενείς, οι προετοιμασίες, τα έθιμα της Μ. Εβδομάδας που στο χωριό είναι πιο έντονα, πιο οικεία, πιο ζωντανά. Θυμάμαι κάθε μέρα να γίνονται συγκεκριμένες δουλειές, ετοιμασίες, από τις νοικοκυρές του σπιτιού.

Όλα όμως άρχιζαν από το “ασπρισμα” ή “ασβέστωμα” των αυλών. Κι αυτή ήταν μια δουλειά- ιεροτελεστία αποκλειστικά της γιαγιάς, για να υποδεχτεί όλη την οικογένεια στο φρεσκοασβεστωμένο σπίτι. Όσοι ζουν εκτός πόλης, σε επαρχιακές περιοχές, σίγουρα έχουν πιάσει έστω και μια φορά στη ζωή τους μπαντανόβουρτσα και αν όχι, σίγουρα έχουν δει ηλικιωμένους να λούζουν τοίχους και δέντρα με ασβέστη, συνήθως, λίγες μέρες πριν ή κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το λευκό γενικότερα, είναι συνυφασμένο με το απλό, με το λιτό, το καθαρό και με το λαμπερό. Το «άσπρισμα» ή «ασβέστωμα» των σπιτιών και των αυλών, αποτελούσε συνήθεια στα νησιά και τις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας από πολύ παλιά και με την πάροδο των ετών μετατράπηκε από συνήθεια σε παράδοση. Τα σπίτια ασβεστώντοναν τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο) στο εσωτερικό και στο εξωτερικό τους, στις μάντρες, στα πεζούλια και στα δέντρα. Ο ασβέστης ήταν φθηνό υλικό, εύκολο στη χρήση του, δεν ήθελε ιδιαίτερες αναλογίες, πρώτο χέρι αραιό, δεύτερο πιο πηχτό στο οποίο πρόσθεταν λίγο λουλάκι για να δώσει φωτεινότητα και μια χούφτα χοντρό αλάτι ή ζάχαρη για μη ξεβάφει όταν το ακουμπάς.

Αυτά πιο πολύ ίσχυαν για τα πεζούλια και τους τοίχους, για τα τις πλάκες του δρόμου ήταν πιο απλά. Έφτιαχναν το μείγμα του ασβέστη σε μεγάλα δοχεία ήτοι “τενεκέδες” και έπαιρναν μια βούρτσα με σκληρές τρίχες και μακρύ κοντάρι για να ξεκινήσουν τη δουλειά.

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σοκάκι κάθε νοικοκυρά, συναγωνιζόταν για το ποια θα κάνει τις πιο λεπτές και ίσιες γραμμές στο ασβέστωμα του πλακόστρωτου και ποια θα κάνει περισσότερο “περιποιημένη” δουλειά, λερώνοντας με, όσο το δυνατόν, λιγότερες κηλίδες το έδαφος της αυλής. Διάλεγαν πάντα ώρες που δεν είχε πολλή κίνηση ο δρόμος ή το σοκάκι, τοποθετούσαν τα σύνεργα και ξεκινούσαν!

Όταν τελείωναν, είχαν το νου τους συνεχώς, μην περάσει κανένας πεζός και τους λερώσει τα ασβεστωμένα πεζούλια και τις μάντρες. Σκοπός ήταν να φαίνεται το σπίτι περιποιημένο όταν θα περάσει η πομπή του επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή.

Μπορεί πλέον να έχει μείνει μόνο η ανάμνηση αλλά είναι τόσο δυνατή που νομίζω ότι το Πάσχα παντού μυρίζει ασβέστη. Τουλάχιστον ας καθαρίσουμε τις καρδιές μας από κάθε αρνητικό και οι σκέψεις μας να έχουν λευκό.

READ ALSO: dailyreport2017.wordpress.com

Iordanis

«Μάχη» με τα κιλά του . . . Πάσχα !

Published

on

By

Αρνί, κατσίκι, παϊδάκια, κοκορέτσι, μαγειρίτσα, τσουρέκια, κουλούρια και ποτά καταναλώθηκαν τις ημέρες του Πάσχα. Η ελληνική παράδοση θέλει στον κάθε τόπο της και το δικό της, ιδιαίτερο έδεσμα για να διατηρούνται τα έθιμα και οι συνήθειες. Θέλει και την υπερβολή, αυτό το χαρακτηριστικό που ξεπερνά κάθε έννοια της οικονομίας και της ανέχειας της εποχής.

Και μπορεί φέτος οι συνθήκες να ήταν κάπως διαφοροποιημένες ένεκα του «άγνωστου ιού», ωστόσο το γλέντι στήθηκε στις αυλές και στα μπαλκόνια, στα χωριά και στις πόλεις. Κι αφού ο Έλληνας έφαγε και ήπιε, αφού χόρτασε το μάτι και η κοιλιά, αφού το οινόπνευμα απελευθέρωσε αυτά τα «αχ!» και τα «θέλω», που καταπιέζει τον υπόλοιπο χρόνο, θα κοιτάξει να μπαλώσει τις τρύπες των οικογενειακών βαρών, που άφησε στην άκρη.

Θα κοιτάξει τότε και τα επιπλέον κιλά που πρόσθεσε η υπερβολή του Πάσχα, την κοιλιά του που ξεχείλωσε και τα παχάκια που προστέθηκαν γύρω από τη μέση. Θα τρέξει στα γυμναστήρια και στα γήπεδα, θα ριχτεί στις δίαιτες και αφαγίες για να διορθώσει όλα όσα οι γιορτές του Πάσχα άφησαν φεύγοντας.

Έτσι είναι ο Έλληνας ! Ζει την κάθε γιορτή έντονα, χαίρεται και γλεντά, ξορκίζει τη φτώχεια με στιγμές χαρούμενες κι όταν φτάσει ο «κόμπος στο χτένι», τότε και μόνο τότε τρέχει να μπαλώσει τις τρύπες της ζωής του. 

ΑΠΟΨΗ :  Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Iordanis

Ασφαλτοστρώσεις : Καλώς τες !

Published

on

By

Αφού υπομείναμε αρκετό καιρό τόσες και τόσες «κακουχίες» των δρόμων, επιτέλους ήρθε η ώρα της ασφάλτου! Με χαρά παρατηρούμε τις τελευταίες ημέρες να υπάρχει μία κινητοποίηση του μηχανισμού (από πλευράς Δημοτικής Αρχής) προς την κατεύθυνση των ασφαλτοστρώσεων και γενικώς της αποκατάστασης των βλαβών στους σερραϊκούς δρόμους. Τα συνεργεία βρίσκονται διασκορπισμένα σε αρκετά και διαφορετικά σημεία της πόλης των Σερρών και οι εργάτες μοχθούν για να «σουλουπώσουν» τους βομβαρδισμένους δρόμους.

Ας μην ξεχνούμε, τι τράβηξαν όλα τα προηγούμενα χρόνια  οι πεζοί και κυρίως οι οδηγοί εξαιτίας αυτής της κατάστασης. Κακοτράχαλοι, ανώμαλοι δρόμοι, γεμάτοι μπαλώματα και κάθε είδους προχειρότητες, είχαν γίνει ο σύντροφός μας στις δύσκολες καθημερινές μας μετακινήσεις. Άλλοι έπεσαν με ποδήλατα ή μηχανάκια σπάζοντας χέρια ή πόδια, άλλοι καταπόνησαν το λατρεμένο τους ΙΧ «πληγώνοντας» τις αναρτήσεις του οχήματός τους και κάποιοι άλλοι γεύτηκαν ισχυρές δόσεις σκόνης και λάσπης, τους θερινούς και χειμερινούς μήνες αντίστοιχα.

Όπως ενημερωθήκαμε από τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο Έργων, Γιώργο Νυκτοπάτη , ήδη ασφαλτοστρώθηκε η οδός Προύσσης (σσ περιοχή ΔΕΗ-παλιά Περιμετρική Οδός) ενώ ο όλος προγραμματισμός του έργου είναι της τάξης των 5,5 εκατ.ευρώ και θα έχει χρονική διάρκεια μέχρι και το τέλος του 2021.

Κείμενο: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)  

Continue Reading

Iordanis

Ένα χωριό μέσα στην ίδια την πόλη !

Published

on

By

Είχα επιτέλους ένα πρωινό ολόδικό μου για να κοιμηθώ χωρίς να έχω το άγχος της ώρας. Έκλεισα το κινητό μου, χαμήλωσα την ένταση του σταθερού , κατέβασα μέχρι τη μέση το παντζούρι της μπαλκονόπορτας και κοίταξα το ρολόι μου. 3:10 τα ξημερώματα αλλά είχα όλη την ημέρα δική μου. Με αυτές τις σκέψεις αποκοιμήθηκα . . .

Γύρω στις 10:00 το πρωί ένα τρυπάνι ακριβώς στον επάνω όροφο προσπαθούσε να στερεώσει την τέντα στο μπαλκόνι του ενοίκου που είχε χαλάσει. Ήταν ο πρώτος θόρυβος που έφτασε στα αυτιά μου, γιατί τα απορριμματοφόρα που περνούν στις 6 το πρωί καθώς και τα αυτοκίνητα που βάζουν μπροστά και φρενάρουν ή μαρσάρουν δεν τα άκουγα. Έγιναν ήχοι τόσο συνηθισμένοι, τόσο γνώριμοι που πέρασαν στο υποσυνείδητο σαν οικείοι που δεν προκαλούν την ενόχληση.

Κι ενώ γύρισα πλευρό για να συνεχίσω τον ύπνο μου, στο γωνιακό Internet-café κάποιοι θαμώνες άρχισαν το τάβλι με πειραχτικά αστεία και βωμολοχίες. Τη σκυτάλη πήρε ο σκύλος του απέναντι ενοίκου με τα γαβγίσματά του, ύστερα η Κούλα, που έβγαζε το χαλί στο μπαλκόνι και το χτυπούσε αλύπητα, αργότερα ο καρπουζάς που διαλαλούσε τα «ζωντανά» του καρπούζια κι όταν πια βγήκαν και τα πιτσιρίκια με την μπάλα τους να παίξουν καταμεσής του δρόμου, ο ύπνος μου είχε κάνει φτερά.

Βγήκα στο μπαλκόνι με τη διάθεση να φωνάξω «σκασμός» σε όλους αυτούς που χάλασαν ένα από τα σπάνια πρωινά που έχω στη διάθεσή μου, όμως, η θέα των εξαώροφων οικοδομών που στέκονταν η μία κολλητά δίπλα στην άλλη, χωρίς να μπορούν να πάρουν ανάσα με σταμάτησε. Μέτρησα 60 διαμερίσματα σε τέσσερις (4) πολυκατοικίες. Ένα ολόκληρο χωριό, σκέφτηκα. Ένα χωριό χτισμένο σε λίγα τετραγωνικά, ένα χωριό με όλους τους θορύβους στοιβαγμένους μέχρι και σε έξι(6) ορόφους.

Πώς να μπει τάξη και πώς να κοιμηθεί κανείς, όταν ένα ολόκληρο χωριό ζει, αναπνέει, κινείται δραστηριοποιείται πάνω, κάτω, δίπλα, απέναντι με κρεμασμένα τα σπίτια σαν τεράστια τσαμπιά σταφύλια, από την πελώρια κληματαριά του οικιστικού παραλογισμού που θέριεψε, σκαρφάλωσε, γιγαντώθηκε; Οι ήχοι ενός χωριού, όταν στριμώχνονται σε λίγα τετραγωνικά πολλαπλασιάζουν τα ντεσιμπέλ τους και δημιουργούν δυσφορία.

Δεν στριμώξαμε μόνο τις ζωές μας στα διαμερίσματα, στριμώξαμε κι όλες τις χαρές κάτω από το βάρος της συγκατοίκησης. Μειώσαμε τα επιφωνήματά μας, σμικρύναμε τις επιθυμίες μας, ελαττώσαμε το παράπονο ή την αγανάκτησή μας για χάρη της συνύπαρξης.

Ποιος νοιάζεται τάχα για την επιθυμία τη δική μου, να κοιμηθώ ως αργά το μεσημέρι;  

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Trending

Copyright © 2021 Karpouzakis. (mail: karpouzakisagd@gmail.com, tel.: 2321-307662)