Connect with us

Meet the teem

Πάσχα με αναμνήσεις από το χωριό

Published

on

Πάσχα στο χωριό δε θα κάνουμε ούτε και φέτος. Κι όμως, είναι αυτές οι αναμνήσεις που το Πάσχα στο χωριό το κάνουν μοναδικό. Μας λείπουν οι συγγενείς, οι προετοιμασίες, τα έθιμα της Μ. Εβδομάδας που στο χωριό είναι πιο έντονα, πιο οικεία, πιο ζωντανά. Θυμάμαι κάθε μέρα να γίνονται συγκεκριμένες δουλειές, ετοιμασίες, από τις νοικοκυρές του σπιτιού.

Όλα όμως άρχιζαν από το “ασπρισμα” ή “ασβέστωμα” των αυλών. Κι αυτή ήταν μια δουλειά- ιεροτελεστία αποκλειστικά της γιαγιάς, για να υποδεχτεί όλη την οικογένεια στο φρεσκοασβεστωμένο σπίτι. Όσοι ζουν εκτός πόλης, σε επαρχιακές περιοχές, σίγουρα έχουν πιάσει έστω και μια φορά στη ζωή τους μπαντανόβουρτσα και αν όχι, σίγουρα έχουν δει ηλικιωμένους να λούζουν τοίχους και δέντρα με ασβέστη, συνήθως, λίγες μέρες πριν ή κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το λευκό γενικότερα, είναι συνυφασμένο με το απλό, με το λιτό, το καθαρό και με το λαμπερό. Το «άσπρισμα» ή «ασβέστωμα» των σπιτιών και των αυλών, αποτελούσε συνήθεια στα νησιά και τις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας από πολύ παλιά και με την πάροδο των ετών μετατράπηκε από συνήθεια σε παράδοση. Τα σπίτια ασβεστώντοναν τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο) στο εσωτερικό και στο εξωτερικό τους, στις μάντρες, στα πεζούλια και στα δέντρα. Ο ασβέστης ήταν φθηνό υλικό, εύκολο στη χρήση του, δεν ήθελε ιδιαίτερες αναλογίες, πρώτο χέρι αραιό, δεύτερο πιο πηχτό στο οποίο πρόσθεταν λίγο λουλάκι για να δώσει φωτεινότητα και μια χούφτα χοντρό αλάτι ή ζάχαρη για μη ξεβάφει όταν το ακουμπάς.

Αυτά πιο πολύ ίσχυαν για τα πεζούλια και τους τοίχους, για τα τις πλάκες του δρόμου ήταν πιο απλά. Έφτιαχναν το μείγμα του ασβέστη σε μεγάλα δοχεία ήτοι “τενεκέδες” και έπαιρναν μια βούρτσα με σκληρές τρίχες και μακρύ κοντάρι για να ξεκινήσουν τη δουλειά.

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σοκάκι κάθε νοικοκυρά, συναγωνιζόταν για το ποια θα κάνει τις πιο λεπτές και ίσιες γραμμές στο ασβέστωμα του πλακόστρωτου και ποια θα κάνει περισσότερο “περιποιημένη” δουλειά, λερώνοντας με, όσο το δυνατόν, λιγότερες κηλίδες το έδαφος της αυλής. Διάλεγαν πάντα ώρες που δεν είχε πολλή κίνηση ο δρόμος ή το σοκάκι, τοποθετούσαν τα σύνεργα και ξεκινούσαν!

Όταν τελείωναν, είχαν το νου τους συνεχώς, μην περάσει κανένας πεζός και τους λερώσει τα ασβεστωμένα πεζούλια και τις μάντρες. Σκοπός ήταν να φαίνεται το σπίτι περιποιημένο όταν θα περάσει η πομπή του επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή.

Μπορεί πλέον να έχει μείνει μόνο η ανάμνηση αλλά είναι τόσο δυνατή που νομίζω ότι το Πάσχα παντού μυρίζει ασβέστη. Τουλάχιστον ας καθαρίσουμε τις καρδιές μας από κάθε αρνητικό και οι σκέψεις μας να έχουν λευκό.

READ ALSO: dailyreport2017.wordpress.com

Iordanis

Το μπουγέλο

Published

on

By

Στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού σχολείου αγαπημένη συνήθεια των μαθητών είναι να παίξουν μπουγέλο μεταξύ τους μόλις κλείσουν τα σχολεία. Στήνονται σχέδια μέρες πριν για το πού θα βρουν νερό και το παιχνίδι τους «γλιστρά» και στις παρακείμενες γειτονιές των σχολείων τους.

Στις παρέες συμμετέχουν συνήθως αγόρια αλλά και κορίτσια και τότε το παιχνίδι αποκτά ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον. Το φινάλε του παιχνιδιού είναι πάντοτε το ίδιο : όλοι πρέπει να γίνουν μούσκεμα, να στάζουν τα νερά τριγύρω τους, να γεμίσουν τα παπούτσια τους, να το ευχαριστηθούν αυτό το όρθιο, κυνηγημένο μπάνιο του δρόμου με ξεφωνητά και αλαλαγμούς. Σε ένα τέτοιο μπουγέλο συμμετείχα κι εγώ ως μαθητής του δημοτικού, έβρεξα και βράχηκα, κυνήγησα και κυνηγήθηκα, έγινα μουσκεμένο παπί με τα νερά να σχηματίζουν λιμνούλα τριγύρω μου, στέγνωσα στο δρόμο, φάγαμε στο τέλος και παγωτό και την άλλη ημέρα ξύπνησα με 40 πυρετό και ακροαστικά καλοκαιριάτικα.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά προχθές, όταν γυρίζοντας στο σπίτι βρήκα κάτω στην πιλοτή της πολυκατοικίας καμιά δεκαπενταριά πιτσιρικάδες μούσκεμα να δοκιμάζουν τη βρύση της οικοδομής για να πάρουν νερό. Στάθηκα για λίγο να κλέψω την εικόνα της ξεγνοιασιάς από τα έξυπνα μουτράκια τους και στον πιο ζωηρό, που συγχρόνως έτρωγε και παγωτό ξυλάκι γύρισα και του είπα παριστάνοντας το δάσκαλο: «πρόσεξε, μπορεί να αρρωστήσεις!, «δεν με νοιάζει …», μου απάντησε τρέχοντας να ξεφύγει από κάποιον, που τον κυνηγούσε με μία γεμάτη νάιλον σακούλα νερό. Χαμογέλασα και μια σκιά πίκρας πέρασε από τα μάτια μου αφήνοντας στυφές σκέψεις μέσα μου για τα ανέμελα χρόνια της ζωής μου, που έφυγαν ανεπιστρεπτί…

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος-Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Iordanis

Διάκριση του ΙΕΚ Ν.Ζίχνης στον Εθνικό Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας 2022

Published

on

By

Το Δ.ΙΕΚ Νέας Ζίχνης έλαβε μέρος στον Εθνικό Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας 2022 και κατάφερε να διακριθεί με τη δημιουργία ενός βίντεο σχετικού με την παρασκευή σιμιγδαλένιου χαλβά. Για την παρασκευή του νοστιμότατου και νηστίσιμου χαλβά συνεργάστηκαν οι σπουδαστές και οι σπουδάστριες του Τμήματος «Τεχνικός Αρτοποιίας & Ζαχαροπλαστικής» υπό την εποπτεία των εκπαιδευτών, Βασιλικής Ντωνέ και Ιωάννη Ιντζόγλου.

Το όλο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Εθνικού Διαγωνισμού Γαλλοφωνίας 2022 με μεράκι και αγάπη για τη γαλλική γλώσσα και τη Γαστρονομία από τους εκπαιδευόμενους των ΙΕΚ και τους εκπαιδευτές Γαλλικής Γλώσσας. Μάλιστα, συμμετείχαν 15 εκπαιδευτές και περισσότερα από 20 ΙΕΚ από όλη την Ελλάδα και η ανταπόκριση κατά γενική παραδοχή ικανοποίησε άπαντες.

Ρεπορτάζ : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος-Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Iordanis

Καλό ταξίδι στη συμμαθήτρια, συνάδελφο και φίλη Μαρία Γιακουμή

Published

on

By

Εντελώς ξαφνικά έφυγε σήμερα από κοντά μας η φίλη και συνάδελφος, Μαρία Γιακουμή. Η είδηση του χαμού της σόκαρε το δημοσιογραφικό (κι όχι μόνο) κόσμο των Σερρών και άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά της. Η Μαρία ήταν ένας χαρούμενος, καλοσυνάτος και δοτικός άνθρωπος, πρόθυμη πάντοτε να βοηθήσει στη δουλειά, στους φίλους, στις παρέες. Εκείνο που τη χαρακτήριζε ήταν η αγωνιστικότητα και το πλατύ χαμόγελο, που χάριζε σε αυτούς που τη γνώριζαν καλά. Συμμαθητές στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών, φίλοι και αργότερα συνάδελφοι δημοσιογράφοι στον τηλεοπτικό σταθμό «TVS» μοιραστήκαμε για χρόνια προβληματισμούς, χαρές και στενοχώριες. Η Μαρία ήταν αισιόδοξος άνθρωπος και πάντα είχε να πει μία καλή κουβέντα για να σε βοηθήσει. 

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΡΙΑ. Κρατάμε τα χαμόγελό σου στη μνήμη μας.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2021 Karpouzakis. (mail: karpouzakisagd@gmail.com, tel.: 2321-307662)