Connect with us

Meet the teem

Μέτρα και νεύρα. Ή μέτρα τα νεύρα;

Published

on

Μέτρα, πολλά μέτρα. Και νεύρα, πολλά νεύρα. Μόνο μέτρα και νεύρα.

Ένας χρόνος μέτρα που τηρείς, παρά του δέοντος τηρείς, ίσως παρατηρείς. Να νιώθεις ότι μονίμως όλοι είναι νευριασμένοι. Μπορεί και να είναι. Και με το δίκιο τους. Κι αποφεύγεις να ρωτήσεις “τι κάνεις; “, γιατί θα πάρεις ως απάντηση ” έχω νεύρα!” Και περνάνε οι μέρες και προσπαθείς τουλάχιστον να μην έχεις νεύρα.

Άντε λες ας πάω μια βόλτα στη φύση, να αδειάσει το κεφάλι μου, να μη σκέφτομαι τι πέρασα σήμερα τι θα έρθει αύριο. Ωραία μέρα, ωραία ώρα, ωραία φύση, όλα ιδανικά. Περπατάς κι απολαμβάνεις τη φύση που ζωντανεύει γύρω σου. Μια μυγδαλιά ανθισμένη που μοσχοβολά, μια μελισσούλα που πετά γύρω της, ένα ρυάκι που κυλά, τον ουρανό, τα σύννεφα….

Ωραία, χαλάρωσες, πήρες και τις ανασούλες σου, κατέβασες και τη μασκούλα σου να νιώσεις μια στιγμή ελευθερίας, περπάτησες μόνος σου, τι άλλο θες να κλείσει ωραία η μέρα σου; Και να θες δηλαδή δεν έχει. Αυτό είναι το πιο επιτρεπτό και ωραίο που μπορεί να σου συμβεί.

Κι εκεί που επιστρέφεις, με τη μάσκα φορεμένη γιατί συναντάς κόσμο, με τα μάτια χαμηλά γιατί σκέφτεσαι “άντε πάλι σπίτι “, προσέχεις κιόλας μη σκοντάψεις και δεν είναι καιρός για Νοσοκομεία – καλά τη βγάλαμε ως τώρα προσέχοντας!- παίρνεις το στενό το μονοπάτι μέσα στο δασάκι.

Και βλέπεις περιπατητές με μάσκες να σε προσπερνάνε από την άλλη πλευρά, ένα ζευγαράκι, μια κυρία, ένα παιδάκι με τη μαμά. Προχωράς δεν ενοχλείς, δε σε ενοχλούν. Τι ωραιότερο να περπατάνε οι άνθρωποι να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος κι ότι όλοι αποζητούν τη φύση. Τι χαρά να βλέπεις χαλαρούς, ίσως και πιο ήρεμους ανθρώπους!

Όλα απρόσμενα καλά μέχρι που σε προσπερνά ξαφνικά ένας ημιηλικιωμένος -προφανώς ανεμβολίαστος, ίσως να είχε χάσει το ραντεβού του- και καθώς σε έχει ήδη αφήσει δύο βήματα γυρνά και λέει: “κάνε στην άκρη κοπελιά, δε βλέπεις ότι περνάω που έπιασες όλο το μονοπάτι; ” Σκέφτεσαι κάτι να πεις, αλλά μετά λες “κρίμα ας δείξω σεβασμό στα χρόνια του, με είπε και κοπελιά” και το μόνο που σου ‘ρχεται είναι: “έχει νεύρα, πολλά νεύρα !!! “.

Και κάπως έτσι γυρνάς στο σπίτι με νεύρα, πολλά νεύρα !!!

Glykeria

scan me or not, να είσαι ευγενής

Published

on

By

Συχνά-πυκνά ακούμε το εξής: «Πρωτόγνωρες οι συνθήκες που ζούμε». «Πού να το φανταζόμασταν αυτό το πράγμα», λένε πολλοί. Σίγουρα, τα τελευταία δύο(2) χρόνια άλλαξε τελείως η καθημερινότητά μας και αποκτήσαμε όλοι μας ακόμα ένα πρόβλημα. Ο αντίκτυπος σαφώς μεγάλος! Θέματα υγείας, ψυχολογική πίεση, εργασιακά προβλήματα και κατ’επέκταση οικονομικά ζητήματα . Αγαπημένα πρόσωπα έφυγαν από τη ζωή. Περιορισμοί, περιορισμοί, περιορισμοί για όλους!

Πέρα όμως από την ομαδική ή την ατομική προσπάθεια όλων μας προκειμένου να ξεπεραστεί αυτός ο «άγνωστος ιός»  ακολούθησε και ο διαχωρισμός. Εμένα μου θυμίζει λίγο την εποχή του Δημοψηφίσματος… του περιβόητου ΟΧΙ, που τελικά έγινε ΝΑΙ! Και εκείνη την εποχή υπήρχε ένα «οξυμένο»  κλίμα ανάμεσα σε φίλους, οικογένειες  και  στους επαγγελματικούς χώρους. Οι μεν δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τους δε.

Αναμφισβήτητα, το ίδιο ισχύει και τώρα. Οι μεν δεν μπορούν να κατανοήσουν τους δε. Η κάθε πλευρά θεωρεί ότι κάνει το σωστό. Και σίγουρα δεν είμαι εγώ αυτή που θα κρίνει ποιο είναι το σωστό.

Πριν από λίγες ημέρες επισκέφτηκα κατάστημα της πόλης για αγορές.  Δεν θα σας πω τι φύσεως κατάστημα για ευνόητους λόγους. Με το που μπήκα στο μαγαζί ετοιμάστηκα να δείξω το κινητό μου. «Θα με σκανάρετε;» ρώτησα. Η απάντηση του υπευθύνου  ήταν : «τα έχετε όλα μαζί σας;» και φυσικά του απάντησα θετικά. Οπότε ξεκινάω να εξηγώ στην πωλήτρια τι ακριβώς έψαχνα. Εκείνη την στιγμή ανοίγει η πόρτα και μια άλλη κυρία, περίπου 60 ετών, ζητάει ευγενικά να ρωτήσει κάτι παραμένοντας στην είσοδο του καταστήματος,  γιατί προφανώς δεν είχε μαζί της ταυτότητα και rapid test. Ο υπεύθυνος της απαντά και μόλις εκείνη κλείνει την πόρτα τον ακούω να λέει δυνατά και άκρως χυδαία: «Πόσο ηλίθιος κόσμος υπάρχει που ακόμα δεν εμβολιάζεται!». Δεν μίλησε κανένας. Ούτε εγώ, ούτε οι δύο κοπέλες που εργάζονται εκεί. Ειλικρινά, αισθάνθηκα πολύ άσχημα για τον τρόπο του. Ντράπηκα για λογαριασμό του! Και μετανιώνω που σώπασα. Μετανιώνω που δεν του είπα : «Εσύ πόσο ηλίθιος είσαι που μιλάς έτσι, ενώ έχεις κόσμο μέσα στο μαγαζί σου!».

Όλοι οι επαγγελματίες αποκτήσαμε ξαφνικά ένα νέο βραχνά. Πρέπει να ελέγχουμε οποιονδήποτε εισέρχεται  στο κατάστημά μας. Έτσι είναι τώρα η κατάσταση, πώς να το κάνουμε! Και πρέπει όλοι να σεβόμαστε τον υπάλληλο, που είναι αναγκασμένος να μας σκανάρει και να μας ζητήσει και την ταυτότητά μας. Γιατί το έχω ακούσει και αυτό το … κουφό! Πάει η άλλη και δείχνει το rapid test, αλλά αρνείται να δείξει ταυτότητα. Τι λέτε μαντάμ;

Θεωρώ ότι είναι αυτονόητο ότι πρέπει όλοι μας να σεβόμαστε τον επαγγελματία ή τον υπάλληλο, που άλλη όρεξη δεν είχε να σπαταλά  την ώρα του ελέγχοντας τους πελάτες.

Όμως, πρέπει και οι επαγγελματίες να σέβονται τον πελάτη, που επέλεξε να μην εμβολιαστεί. Αν θέλεις άνθρωπέ μου μόνο εμβολιασμένους, έλα να σου τυπώσω ένα χαρτί να το βάλεις στην πόρτα σου, να ξέρει ο κόσμος ποιους θεωρείς ηλίθιους και ποιους όχι. Αλλά δεν το κάνεις…!

Όλοι έχουμε την άποψή μας. Όλοι, όμως, έχουμε και δικαίωμα να έχουμε άποψη. Να επιλέγουμε ο καθένας ξεχωριστά αυτό που θεωρούμε το καλύτερο για τον εαυτό μας. Οφείλουμε όμως να υπακούμε στους κανόνες και τους λογής-λογής Νόμους. Οφείλουμε να σεβόμαστε τους γύρω μας. Οφείλουμε να μην αμελούμε πιθανά συμπτώματα, να φοράμε τη μάσκα μας και να κρατάμε αποστάσεις, ειδικά,  όταν ο άλλος έχει υποκείμενα νοσήματα.

Σε μια Ελλάδα που στα δύσκολα βρίσκει πάντα τον τρόπο να αντεπεξέλθει, δεν αρμόζει η αγένεια και το bullying του σήμερα!

Και αυτό αφορά και τους μεν και τους δε…

Continue Reading

Iordanis

Θετική ματιά για τις Σέρρες κι όχι …ζήλιες !

Published

on

By

Κάποιοι Δήμοι, γειτονικοί ή λιγότερο γειτονικοί, κατάφεραν κι έγιναν ξεχωριστοί και υποδειγματικοί χάρη στην επιμονή, στη συναίνεση και στην αγάπη, που είχαν ίσως οι δημότες τους παραπάνω από εμάς για τον τόπο τους.

Η στείρα άρνηση για ό,τι ξεκινά μια δημοτική αρχή γίνεται τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Χρειάζεται συμμετοχικότητα και ευρύτερη αποδοχή για να πάμε τον τόπο μας λίγο παραπέρα, λίγο ψηλότερα και να απομακρυνθούμε μιας διά παντός από τις έννοιες της μετριότητας και την αφάνειας.

Εάν αναλογιστούμε πόσα πράγματα έγιναν στο Δήμο Σερρών, που σήμερα τα χαιρόμαστε, τα απολαμβάνουμε, τα προβάλλουμε με υπερηφάνεια εν μέσω αντιδράσεων και ιαχών, τότε και μόνο τότε θα κινήσουμε τη «ρόδα της ανάπτυξης» και θα δώσουμε τα χέρια στο «καλό» και στην πρόοδο.

Πολλές φορές, η επίμονη αναφορά μας σε Δήμους που ξεχώρισαν  σε κάποιον τομέα μηδενίζει το έργο που γίνεται στο δικό μας Δήμο. Η συνεχής απαξίωση δεν βοηθά ούτε δημιουργεί πρόσφορο έδαφος στην εξέλιξη καινοτόμων οραμάτων.

Μικρός ήμουν αλλά θυμάμαι έντονα πόσο πολεμήθηκε η ιδέα της πεζοδρόμησης του κέντρου της πόλης μας. Αργότερα, θυμάμαι τις αντιδραστικές φωνές  για την κατεδάφιση της πρώην Δημοτικής Αγοράς. Στη συνέχεια, για τον υπόγειο χώρο στάθμευσης πίσω από τη Νομαρχία,  για το ΧΥΤΑ για το βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων, για το Αυτοκινητοδρόμιο και για τόσα άλλα, που ίσως τώρα να ξεχνώ. Όλα τα παραπάνω έγιναν μέσα από έντονες αντιδράσεις, μέσα από καβγάδες και δικαστικές αναφορές.

Σήμερα, τα απολαμβάνουμε, τα χαιρόμαστε, τα θεωρούμε «δικά μας» και καμαρώνουμε. Μικρότερη απαξίωση, μεγαλύτερη συναίνεση, λιγότερες αντιδράσεις, περισσότερη συμμετοχικότητα. Αυτά χρειάζονται για να γίνουν μεγαλόπνοα έργα στον τόπο μας και να τον καταστήσουν ξεχωριστό.

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Iordanis

«Μάχες» των Δημάρχων στα μικρά και τοπικά, «μάχες» και στην πανελλαδική αρένα

Published

on

By

Όλοι οι Δήμαρχοι φροντίζουν πρωτίστως «τα του οίκου τους». Είναι οι ανάγκες της καθημερινότητας των δημοτών και η επίλυση των προβλημάτων τους. Κι όλα τα παραπάνω είναι λίγο-πολύ εύκολο να βρουν τη λύση τους.

Όταν, όμως, πρόκειται να «μπήξουν» λίγο πιο βαθιά το μαχαίρι και να γίνουν έργα, που χρόνια ακούγονταν ως σχέδια ανεκπλήρωτα, τότε μόνο η καλή θέληση του εκάστοτε Δημάρχου δεν είναι αρκετή. Χρειάζονται γνωριμίες, συνεχής διεκδίκηση, επιμονή, εδραιωμένη επιχειρηματολογία, χτυπήματα στις πόρτες, ενίοτε συνέργειες και βοήθειες Υπουργών κι άλλων κυβερνητικών παραγόντων για να υπάρξει χειροπιαστό αποτέλεσμα και υλοποίηση των σχεδίων.

Αυτό ακριβώς γίνεται και από το Δήμαρχο Σερρών, Αλέξανδρο Χρυσάφη. Οι τακτικές επισκέψεις του στην Αθήνα και η ένταξη ολοκληρωμένων μελετών σε προγράμματα είναι επιτακτικό μέλημά του. Στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Υφυπουργό Αθλητισμού φέρνει αποτέλεσμα στο Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών για την περαιτέρω αξιοποίησή του. Περισσότεροι, σπουδαιότεροι και μεγαλύτεροι αγώνες στην Πίστα των Σερρών, που φέρνουν χρήμα στην πόλη και το Νομό και κάνουν ακόμη πιο γνωστό το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών σε πανελλαδικό αλλά και σε βαλκανικό επίπεδο.

Προσφάτως, ο κ.Χρυσάφης κατάφερε την ικανοποίηση του αιτήματος για την υπαγωγή των καταναλωτών Τηλεθέρμανσης στα μέτρα οικονομικής ενίσχυσης των ευπαθών κοινωνικών ομάδων μέσω της χορήγησης επιδόματος θέρμανσης. Κάτι, που σαφώς ανακουφίζει τους καταναλωτές σε Σέρρες, Φλώρινα, Κοζάνη και Πτολεμαΐδα και έτσι αποκαθίσταται μία «αδικία» προς τους πολίτες των παραπάνω περιοχών.

Ο ρόλος, λοιπόν, ενός Δημάρχου είναι πολύπλευρος και οι «μάχες» που δίνει είναι διττές. «Μάχες» μέσα στο Δήμο με τα μικρά και καθημερινά και «μάχες» στην πανελλαδική αρένα για την προώθηση θεμάτων του Δήμου.

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Continue Reading

Trending

Copyright © 2021 Karpouzakis. (mail: karpouzakisagd@gmail.com, tel.: 2321-307662)