Connect with us

Markela

“Η καραντίνα του εργένη” από την Μαρκέλλα Μικέλη

Published

on

Πλησιάζει η γιορτή των ερωτευμένων. Καραντίνα και κρύο. Το διήγημα μου “η καραντίνα του εργένη” για τους μη εορτάζοντες…

Ο ιός μαζί με τη φίλη του την καραντίνα άλλαξαν τη ζωή του. Τριάντα συναπτά έτη τα ξόδευε για νέες κοινωνικές επαφές, νέους πελάτες, τένις, δείπνα, brunch και clubbing. Σαββατοκύριακα και αργίες αφιερωμένες σε μικρές αποδράσεις με γυναίκες καριέρας, έτοιμες για όλα, τουλάχιστον είκοσι χρόνια μικρότερες. Ξαπλώνει στον καναπέ ώρες, μέρες, δεν θυμάται. Η τηλεόραση παίζει κάτι που δεν τον ενδιαφέρει. Κοιτάζει το ταβάνι. Νύχτωσε έξω και η οθόνη προβάλει σκιές. Το τασάκι γέμισε. Σβήνει το τελευταίο τσιγάρο στο μισοάδειο κουτί της μπύρας, θα μπορούσε βέβαια και στο άδειο κουτί της πίτσας να το σβήσει αλλά θα έπρεπε να τεντωθεί. Τραβάει πάνω του το ριχτάρι, η καραντίνα έχει αλλάξει τα πάντα, ο καναπές έγινε κρεβάτι, το ριχτάρι κουβέρτα, το κουτί της μπύρας σταχτοδοχείο, η τηλεόραση φωτιστικό. Να πάρει η ευχή, το κινητό έκλεισε θέλει φόρτιση. Ok όταν σηκωθεί να βρει το τηλεχειριστήριο θα το φορτίσει κι αυτό. Βγάζει τις κάλτσες του. Κλείνει τα μάτια. Κοιμάται.Νιώθει δυσφορία. Το λάστιχο στο παντελόνι της φόρμας τον ζορίζει. Ιδρώτας τρέχει στους γκρίζους κροτάφους. Ανοίγει μια παγωμένη κόλα. Το πιάτο του σχεδόν άδειο, γεμάτο ψίχουλα, λίπη και υπολείμματα μουστάρδας. Μόνος μπροστά στην τηλεόραση τρώει, όχι μόνο σήμερα κάθε μέρα. Ξεκινά με αλμυρό, συνεχίζει με γλυκό, στη συνέχεια κάτι λιπαρό, μετά κάτι στεγνό, δροσερό φρούτο για ποικιλία και τούμπαλιν. Ανάβει τσιγάρο. Ρεύεται. Μπορεί να πεθάνει από το φαγητό παρά από τον ιό. Δεν τον νοιάζει, αρκεί να μην πεθάνει από μοναξιά. Καταπίνει ένα χάπι. Σηκώνεται αργά. Θυμάται ότι έχει παγωτό στην κατάψυξη, θα φάει, είναι χωνευτικό.Δύσκολο το Πάσχα για έναν εργένη μακριά από την Κέρκυρα, τη Μύκονο ή το Ντουμπάι. Δεν χωράει σε κανένα ρούχο μετά από ένα μήνα ξάπλας και φαγητού. Ο γοητευτικός γυμνασμένος άντρας μεταμορφώνεται σιγά-σιγά σε πλαδαρό, άβουλο, μοναχικό ίσως και άγριο ον. Δεν αντέχει τον εαυτό του. Καταπίνει όλα τα χάπια. Έτσι κι αλλιώς δεν θα τον αναζητήσει κανείς.

Radio Epsilon 103

Markela

Να αγιάσει το στόμα του Σπύρου Μπιμπίλα και να ανοίξουν τα στόματα

Published

on

By

Πριν από 15 ίσως και λίγο περισσότερα χρόνια, μεσημέρι καλοκαιριού ήμαστε με τον άντρα μου στο καφέ ενός υπερπολυτελούς ξενοδοχείου σε παραλιακή πόλη.

Παραδίπλα μια μεγάλη παρέα του καλλιτεχνικού χώρου (θέατρο και τραγούδι) έχει απλωθεί και κάνει εντονότατη την παρουσία της σε σαλόνια, καφέ και πισίνες του ξενοδοχείου. Καμιά απολύτως διακριτικότητα αντίθετα φωνές, γέλια, τραγούδια και γενικά ένα κλίμα καλοπέρασης, ανεμελιάς και ένα “για να ξέρετε ποιος είμαι εγώ” να κρέμεται με θράσος κάτω από τη μύτη ενός πληθωρικού καλλιτέχνη που μας έκανε τη χάρη στο απόγειο της δόξας του να πίνει καφέ στον ίδιο χώρο με κοινούς θνητούς. Νεαρά άτομα του καλλιτεχνικού χώρου παρέλασαν από μπροστά του και τους υποδεχόταν με πειράγματα, χειρονομίες και βροντερά γέλια.

Μάλιστα πιάνοντας τα σμιλεμένα οπίσθια νεαρών αγοριών φώναζε: είδατε μωρά μου σε τί ωραίο μέρος σας έφερε… η αφεντιά του τέλος πάντων!

Να αγιάσει το στόμα του Σπύρος Μπιμπίλας και να ανοίξουν τα στόματα αγοριών και κοριτσιών για να ξεκαβαλήσουν ορισμένοι το καλάμι αλλά και να δουν επιτέλους ότι οι πράξεις και ο χαρακτήρας τους ροκάνισαν τον ψεύτικο θρόνο τους. Το ωραίο είναι ότι οι πιο ρηχές προσωπικότητες προσπαθούν και πολλές φορές το καταφέρνουν με επιτυχία να αναρριχηθούν σε θέσεις και απαιτούν (με το αζημίωτο σε φίλια μέσα) να γραφτούν στην ιστορία ως αγωνιστές.

Ο κόσμος δεν χρωστάει σε κανέναν χρήματα, δόξα, αναγνώριση και σεβασμό.

Όλα κερδίζονται μέρα με τη μέρα.

Άνθρωπος που εκμεταλλεύεται και προσβάλει ή εξευτελίζει άλλον άνθρωπο δεν μπορεί να διαθέτει ούτε δεξιά ούτε αριστερή αντίληψη για τον κόσμο.

Radio Epsilon 103

Continue Reading

Markela

H ανάγκη στήριξης της τοπικής αγοράς

Published

on

By

Θύμωσα σήμερα. Και μετά θύμωσα με τον εαυτό μου επειδή θύμωσε. Θύμωσα όμως γιατί ένοιωσα προδοσία. Είδα να μου κουνάνε το δάχτυλο. Αυτό τελικά με εξοργίζει. Σήμερα το κατάλαβα και να ‘ναι καλά αυτός/η που με έκανε να το καταλάβω. Δες τώρα ένα τυχαίο γεγονός, μια συμπεριφορά τρίτου και μαθαίνεις ή παρατηρείς κάτι δικό σου!

Όλα ξεκίνησαν από μια ανάρτηση αναφορικά με την επαναλειτουργία της αγοράς. Η ανάρτηση λοιπόν που και 10 like θα έβαζα αν μπορούσα αναφερόταν στην ανάγκη στήριξης της τοπικής αγοράς και στην ενίσχυση των μικρών επιχειρήσεων. Λυπηρό το φαινόμενο να υπάρχουν ουρές έξω από “έπωνυμες αλυσίδες” έγραφε ο/η συντάκτης ενώ το μαγαζί του γνωστού μας, του γείτονα μας που πουλάει το ίδιο είδος είναι άδειο. Προέτρεπε λοιπόν τους καταναλωτές να στηρίξουν τα μαγαζιά όπου υπάρχει προσωπική επαφή κι όχι τις self service αγορές που συνήθως είναι η πολιτική των αλυσίδων.

Έλα όμως που ο έξω από δω έχει πολλά ποδάρια και πήρε το μάτι μου τον/την συντάκτη της αναρτήσης φορτωμένο/η με σακούλες που ούτε μια δεν ήταν από μικρές τοπικές επιχειρήσεις αλλά μόνο από “γνωστές αλυσίδες”. Σα να ήθελε λοιπόν να μας πει, πάτε εσείς και ψωνίστε από συγκεκριμένα μαγαζιά και αφήστε ελεύθερo σε μένα το πεδίο να αλωνίζω στα άλλα.

Δεν έχω θέμα με τις αλυσίδες, άλλωστε κι εκεί εργάζονται γνωστοί, φίλοι, γείτονες. Με θυμώνει όμως όταν η θεωρία δεν γίνεται πράξη. Καλύτερα να μην μας πει από πού ψωνίζει, θα ψωνίσει ή ψώνισε, ούτε μας νοιάζει ούτε μας αφορά. Μην μας κουνάει το δάχτυλο όμως. Αυτό δεν μπορώ! Ουφ! Τα είπα!

Υ.Γ. Εννοείται ότι δεν σας νοιάζει τί θέλω και τι σκέφτομαι εγώ. Προσωπικό μου χρονολόγιο είναι και γράφω ότι θέλω!

Radio Epsilon 103

Continue Reading

Markela

Ο κόσμος θα αλλάξει…

Published

on

By

“Ο κόσμος θα αλλάξει, θα γίνει καλύτερος, έχω εμπιστοσύνη στη νέα γενιά”…Να, άλλη μια φράση πέρα για πέρα ψεύτικη.

Όταν η “νέα γενιά” σε έχει δει να παρκάρεις παράνομα (για λίγο), σε έχει ακούσει να λες ψέματα (έστω και στο τηλέφωνο), ξέρει ότι δεν χωρίζεις τα ανακυκλώσιμα (απλά επειδή βαριέσαι), έχει καταλάβει ότι ψάχνεις τρόπους για να “Μην υπακούς τους κανόνες” (πχ. Περιοριστικά μέτρα για τον κορονοΐο), βλέπει να φοροδιαφεύγεις, ή να περνάς τον εαυτό σου για παρά πολύ έξυπνο, ή σε έχει ακούσει να σχολιάζεις και να κρίνεις ακόμη και την Τετάρτη που δεν τρως ούτε λάδι…

Όταν η νέα γενιά μεγαλώνει έτσι μην έχεις ελπίδες…

Radio Epsilon 103

Continue Reading

Trending

Copyright © 2021 Karpouzakis. (mail: karpouzakisagd@gmail.com, tel.: 2321-307662)