Jordan

 

 

 

Όταν ένας Δημόσιος υπάλληλος συμπληρώσει τα έτη υπηρεσίας κι έχει και την κατάλληλη ηλικία, έρχεται χαρτί από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και του ανακοινώνεται ότι πλέον δεν μπορεί να συνεχίζει να κρατά τη θέση αυτή και πρέπει να υποβάλλει την παραίτησή του. Όλα αυτά στο Δημόσιο Τομέα.

Στον ιδιωτικό τομέα, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στους εργάτες και στους μισθωτούς των επιχειρήσεων, που περιμένουν πώς και πώς να συμπληρώσουν το όριο των χρόνων υπηρεσίας και ηλικίας για να συνταξιοδοτηθούν.

 

 

 

Για μία ακόμη φορά ξαφνιαστήκαμε από τα λεγόμενα του Μίκη Θεοδωράκη σχετικά με το σούβλισμα του αρνιού το Πάσχα που μόλις πέρασε. Η αναφορά του σε ένα έθιμο ταυτισμένο με τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης θεωρήθηκε ατυχής από τους κτηνοτρόφους, κρεοπώλες, επαγγελματίες και απλούς πολίτες όλης της χώρας.

Η προτροπή του, μάλιστα, προς τους απανταχού φιλόζωους να κινητοποιηθούν για την κατάργηση αυτού, του «βάρβαρου εθίμου» (έτσι το αποκάλεσε), «σήκωσε» αντιπαλότητες.

 

 

 

 

Αρνί, κατσίκι, παϊδάκια, κοκορέτσι, μαγειρίτσα, τσουρέκια, κουλούρια και ποτά καταναλώθηκαν τις ημέρες του Πάσχα. Η ελληνική παράδοση θέλει στον κάθε τόπο της και το δικό της, ιδιαίτερο έδεσμα για να διατηρούνται τα έθιμα και οι συνήθειες. Θέλει και την υπερβολή, αυτό το χαρακτηριστικό που ξεπερνά κάθε έννοια της οικονομίας και της ανέχειας της εποχής.

 

Έτσι τον θυμάμαι τον Αντώνη στη γειτονιά.  Να τρεκλίζει σβαρνίζοντας τα στραβοπατημένα παπούτσια του. Να κρατά ένα μπουκάλι μπίρας ή κρασιού στο χέρι του και να βρίζει το σύμπαν, τους πάντες και τα πάντα. Όλοι του έφταιγαν που έφυγε νωρίς ο πατέρας του. Τον έχασε πρόωρα και αυτό δεν θα το ξεπερνούσε ποτέ. Μετά την απώλειά του έπνιγε τον καημό του στο αλκοόλ.

 

 

Εκείνη τη χρονιά το Πάσχα έπεφτε αργά. Ήταν τέλη Απριλίου, μία ημέρα πριν από την Πρωτομαγιά και αποφασίστηκε να κάνουμε Ανάσταση σε μοναστήρι, δίπλα από το χωριό της αείμνηστης γιαγιάς μου. Ανάσταση στο χωριό και μάλιστα σε μοναστήρι ήταν τότε για εμένα … «τιμωρία». Μακριά από τους φίλους και συμμαθητές μου, μακριά από «τσουγκρίσματα», από πλάκες και αστεία αλλά προπάντων κοντά στη βασανιστική παραμονή μου στο ναό μέχρι ολοκλήρωσης της Αναστάσιμης Ακολουθίας.

 

Οι σχολικές εκδρομές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σχολικής ζωής. Ποιος, αλήθεια, από όλους εμάς, δεν έχει κάτι να θυμηθεί από μία σχολική εκδρομή; Ποιος δεν σημαδεύτηκε από μία εμπειρία, μικρή ή μεγαλύτερη, που απέκτησε σε μία τέτοια σχολική δραστηριότητα;

Οι σχολικές εκδρομές έχουν τους υποστηρικτές, που υποστηρίζουν ότι ο μαθητής έχει ανάγκη να διευρύνει τις γνώσεις του πέρα από το σχολικό βιβλίο αλλά και να γίνει κοινωνός της συμβίωσης και της βαθύτερης γνωριμίας με τους συμμαθητές του.

 

 

Ξημερώματα Τρίτης και οι δρόμοι γύρω από την πλατεία Νίκης ξυπνούν νωρίς από τις φωνές των παραγωγών, που έρχονται να στήσουν τους πάγκους τους για τη λαϊκή αγορά της πόλης μας. Τρακτέρ, φορτηγάκια, μικρά ή μεγαλύτερα βαν σβήνουν τις μηχανές τους για να κατεβάσουν τα ολόφρεσκα λαχανικά, τα φρούτα, τα λουλούδια, τα φυτά αλλά και κάθε είδους ένδυσης: παπούτσια, τσάντες, ρούχα, σεντόνια, είδη σπιτιού, κουζινικά καθώς και φρέσκα ψάρια, κοτόπουλα και αυγά. Ό,τι μπορεί να ζητήσει η νοικοκυρά θα το βρει στη λαϊκή αγορά των Σερρών, στο παζάρι.

Share on

Login Form

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Serrebrity

Διεύθυνση: Ιουστινιανού 8, Σέρρες

Τηλ.: 2321307662
 
KARPOUZAKIS • ART & GRAPHIC DESIGN